Narrative

When an AI summary appears below, it is generated from archive captions and profile text. It may be incomplete or mistaken; use the memorial profile and source links for verification.

Saber Ramazani was a 30-year-old resident of Lahijan, remembered by his community as a man of diverse talents and a vibrant spirit. He worked as both a hairdresser and a professional commercial driver, holding a heavy-vehicle license that symbolized his hard work and aspirations for the future. He is survived by his wife and a family who deeply mourned his loss. On January 8, 2026, during the nationwide protests, Saber was killed near the Red Crescent building in Lahijan. Reports indicate he was targeted by direct fire from security forces, with accounts citing sniper fire as the cause of his death. Following his passing, heartbreaking footage emerged of his father mourning at his graveside, highlighting the profound impact of his loss on his loved ones. Before heading out to the protests, Saber left a poignant message on social media, asking that if he did not return, others should celebrate and find joy in the upcoming festivities in his honor. He also left behind a beloved dog named Teddy, who became a symbol of Saber’s absence in memorial tributes shared by those who honored his memory.

صابر رمضانی، جوان ۳۰ ساله اهل لاهیجان، آرایشگر و راننده دارای گواهینامه پایه‌یک بود که به پشتکار و روحیه سرزنده‌اش شناخته می‌شد. او که با آرزوهای بسیار برای آینده زندگی می‌کرد، در میان خانواده و دوستان به عنوان انسانی پرشور و میهن‌پرست به یاد آورده می‌شود. در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، صابر در جریان اعتراضات در حوالی ساختمان هلال‌احمر لاهیجان بر اثر شلیک مستقیم نیروهای حکومتی جان باخت. گزارش‌ها حاکی از آن است که وی هدف شلیک تک‌تیراندازها قرار گرفته است. پس از کشته شدن او، ویدیوهای سوگواری پدر داغدارش بر سر مزار او، تأثر بسیاری را در فضای مجازی برانگیخت. صابر پیش از حضور در اعتراضات، در پیامی در شبکه‌های اجتماعی نوشته بود: «اگر برنگشتم، در جشن‌های پیش‌ رو شادی کنید.» او علاوه بر همسر و خانواده‌ای سوگوار، سگ وفادارش به نام «تدی» را به جا گذاشت که پس از او تنها ماند و به نمادی از جای خالی صابر در یادبودهایش تبدیل شد.